شاید
درباره سایت
امکانات وب
تا اطلاع ثانوی میرم مسافرت قابل توجه دوستان بهتر از جانم خودشون میدونم کیا رو میگم یه زشت یه کچل و بقیه دوستان خوبم التماس دعا مراقب خودتونم باشید تا من بر میگردم
برچسب:
نویسنده: آرتمیس رضایی
صبح وقتی داشتم میومدم سرکار فکر کردم چقدر عوض شدم...چقدر دیدم به آدما فرق کرده...یه زمانی نمیذاشتم هیشکی دورو برم باشه...میگفتم وقتی کسی رو نمیخوام چرا بازیش بدم؟چرا وابسته ش کنم؟همه رو رد میکردم برن ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آرتمیس رضایی
بعضی وقتا میدونی داری خواب می بینی ولی انقد خوابت قشنگه که وقتی هرچی صدات میکنن
که بیدار شی،میگی بیدارم بیدارم...بعد پتو رو میکشی رو سرتو میپرسی:کجا بودیم؟؟!؟بعضی وقتا میدونی که مجازات تکرار اسمش محرادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آرتمیس رضایی
آدم هر چی سنش میره بالاتر بیشتر با زندگی درگیر میشه و بیشتر یاد میگیره عاقل باشه...این روزا فکرم در مورد خیلی چیزا عوض شده...هر چی بیشتر میگذره بیشتر نسبت به خواسته های قبلیم بی تفاوت میشم...میبینم کهادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آرتمیس رضایی
زندگی همینقدر بی رحمه که بزرگ میشی و میبنی هیچ چیزی شبیه رویاهای بچگیت نیست.حتی رویاهای همین چند سال پیشت.میفهمی قرار نیست همیشه شاهزاده ی سوار بر اسب سفید بیاد و همه چیزو درست کنه و تورو با خودش ببرهادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آرتمیس رضایی
ساده که باشی
آدمها خیلی زود دوستت می شوند
و تو خیلی دیر می فهمی دشمنت بود
ساده که باشی
آدمها با همۀ کمبودهایشان به غرورت حمله می کنند
و با همه غرورشان مچاله ات می کنند
ساده که باشی
تو همیشه رو بازی می کنی
و آدمها همیشه بازیگرانِ پشت پرده می مانند
ساده که باشی
اوقات بیکاری آدمها را با سادگی ات ُپر می کنی
و خود در لحظه های اندوه، تنها می مانی
ساده که باشی
سادگی ات را حماقت می خوانند
کسی نمی فهمد که تو از فرطِ " آدم بودن " ساده ای
آدمها خیلی زود دوستت می شوند
و تو خیلی دیر می فهمی دشمنت بود
ساده که باشی
آدمها با همۀ کمبودهایشان به غرورت حمله می کنند
و با همه غرورشان مچاله ات می کنند
ساده که باشی
تو همیشه رو بازی می کنی
و آدمها همیشه بازیگرانِ پشت پرده می مانند
ساده که باشی
اوقات بیکاری آدمها را با سادگی ات ُپر می کنی
و خود در لحظه های اندوه، تنها می مانی
ساده که باشی
سادگی ات را حماقت می خوانند
کسی نمی فهمد که تو از فرطِ " آدم بودن " ساده ای
برچسب:
نویسنده: آرتمیس رضایی
من زخمهای بی نظیری به تن دارم اما
تو مهربانترینشان بودی
عمیقترینشان
عزیزترینشان
بعد از تو آدمها
تنها خراشهای کوچکی بودند بر پوستم
که هیچ کدامشان
به پای تو نرسیدند
به قلبم نرسیدند
بعد از تو آدمها
تنها خراشهای کوچکی بودند که تو را از یادم ببرند اما
نبردند
تو بعد از هر زخم تازه ای دوباره باز می گردی
و هر بار
عزیزتر از پیش
هر بار عمیق تر
تو مهربانترینشان بودی
عمیقترینشان
عزیزترینشان
بعد از تو آدمها
تنها خراشهای کوچکی بودند بر پوستم
که هیچ کدامشان
به پای تو نرسیدند
به قلبم نرسیدند
بعد از تو آدمها
تنها خراشهای کوچکی بودند که تو را از یادم ببرند اما
نبردند
تو بعد از هر زخم تازه ای دوباره باز می گردی
و هر بار
عزیزتر از پیش
هر بار عمیق تر
برچسب:
نویسنده: آرتمیس رضایی
وقتی که باتوام
لحظه ها همه لبریزلبخند
زندگی زیباست
لحظه دل انگیزاست
و خورشید همه روشنی
تو همه شور میشوی
در تن رگ های من
همه شعر می شوی
در بن احساسمن
همه جان میشوی
در تن بی تاب من
و همه دم صبح میشوی
آنقدر ساز ميزنيم كه زمانه برقصد به ساز ما
روزي رسد كه زمين خلاف برگردد به ناز ما❤️❤️❤️❤️❤️❤️
برچسب:
نویسنده: آرتمیس رضایی
ﺩﻟـﻢ "ﺑﻬــﺎﻧﻪ ﯼ " ﺗـــﻮ " ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ !
ﺗــــﻮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧــﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﭼﯿﺴﺖ؟ !
ﺑﻬــﺎﻧﻪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺐ ﻫﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺧﯿﺲ ﻣﻦ
ﻣیدزد ...
ﺑﻬــﺎﻧﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ...
ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﻣﯿـﺎﻥ ﺍﻧﺒـﻮﻫﯽ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ...
ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﭘـــﯽ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ.....
دلم بدجور بهونه تو رو ميگيره
ادامه مطلب
برچسب: بهونه,
نویسنده: آرتمیس رضایی
شاید یه روز سرد
شاید یه نیمه شب
دلت بخواد بشه
برگردی به عقب..
برچسب: شاید,
نویسنده: آرتمیس رضایی